Grup üyeleri

• Vincent Cavanagh: Vokal, Elektro
• Daniel Cavanagh: Elektro, Vokal, Keyboard
• Jamie Cavanagh: Bass
• Les Smith: Keyboard
• John Douglas: Bateri

Grubun eski üyeleri

• Darren White - Vokal (1990-1995)
• Duncan Patterson - Bass, Keyboard (1990-1998)
• Shaun Steels - Bateri (1997-1998)
• Martin Powell - Keyboard (1998-2000)
• Dave Pybus - Bass (1998-2001)

Albümler

• [[1992 they die
• 1992 The Crestfallen
• 1993 Serenades
• [[1994 we are the bible
• [[1994 ın the name of satan
• 1995 Pentecost III
• 1995 The Silent Enigma
• [[1996 slatanic slaughter 2
• 1996 Eternity
• 1998 Alternative 4
• [[1998 alternative future
• 1999 Judgement
• [[1999 deep promo single
• [[1999 make ıt right
• 2001 Resonance
• 2001 A Fine Day to Exit
• 2002 Resonance 2
• 2003 A Natural Disaster

Doğuşu

Liverpoollu gençlerin macerası 1990 yılının yazında 'Pagan Angel' ismiyle başladı. Güçlü sound'ları birçok etkilenimle beraber klasik doom metal olarak şekillendi. Kasım 1990'da ilk demoları olan 'An Iliad of Woes'u kaydettiler. 1991 yılının Ocak ayında demonun çıkmasıyla isimlerini 'Anathema'(meal: Tanrı'nın ya da kilisenin lanetine uğramış, aforoz edilmiş) olarak değiştirmeye karar verdiler.

Anathema - 1991 [değiştir]

Bolt Thrower ve Paradise Lost’u destekledikleri konserlerde kendi evlerinde ciddi bir fan kitlesi kazandılar ve yavaş yavaş tüm Avrupa’da kulaklarda yer edinmeye başladılar. Konserlerle geçen birkaç aydan sonra ‘All Faith is Lost’ isimli ikinci demolarını kaydetmek için stüdyoya girdiler. 1991′de çıkan bu kayıt dergilerden ve fanzinlerden olumlu eleştiriler aldı. Aynı yıl grubun ‘They Die’ isimli ilk single’ı Witchhunt Records etiketiyle piyasaya çıktı. İlk basımında tükenen bu kayıt grubun daha fazla tanınmasını sağladı. Bu albümde gruba basçı olarak Jamie Cavanagh’nın yerine Duncan Patterson dahil oldu.

Grup Peaceville Records’un dikkatini çekti ve 1992 Ekim’inde yayınlanacak olan Peaceville compilation ‘Volume 4′ için ‘Lovelorn Rhapsody’ isimli parçayı kaydetti. Daha sonra grup şirketle 4 albüm için anlaşma imzaladı ve Kasım ‘92′de ‘The Crestfallen’ E.P.si piyasaya çıktı. Cannibal Corpse’u destekledikleri İngiltere turnesi başarılı geçti ve grup canlı performansının ne kadar iyi olduğunu gözler önüne serdi.

İlk albüm

İlk albüm ‘Serenades’ Şubat 93′te piyasaya sürüldü. Olumlu eleştiriler alan albüm Metal Hammer’da ayın albümü seçildi. Aynı zamanda ‘Sweet Tears’ videosu MTV’de gösterildi ve oylama sonucu ayın albümü seçildi. Grup geniş bir İngiltere turuna ve aynı plak şirketinde olan gruplarla (My Dying Bride, At the Gates) özel bir gösteriye katıldı. Daha sonra AT THE GATES ile beraber İngiltere konserlerine devam etti, akabinde 15 günlük kısa bir Avrupa turnesi geçirdi.

Romanya, Hollanda ve Belçika’daki festivalleri de içine alan ilk uzun Avrupa turnesi Ocak 94′te tamamlandı ve grup uzun süredir beklenen mini albümü “PENTECOST III”yi kaydetmeye koyuldu. Ardından Brezilya’da INDEPENDENT ROCK festivaline katıldı, ayrıca Avrupa’da da boy göstermeyi ihmal etmedi.

Pentecost III ve ayrılık rüzgarları

Gecikmeler ‘PENTECOST III’nin çıkışını ‘95 Mayısına kadar sürükledi. Grup bu sıralar ikinci albümünü kaydediyordu ve grupta ayrılık rüzgarları esmeye başladı. Vokalist Darren White gruptan ayrıldı. Yeni bir eleman almak yerine vokali gitarist Vincent Cavanagh üstlenecekti. Albümün çıkışından hemen önce Cathedral’i destekledikleri bir İngiltere turuyla grup yeni kadrosunun performansını görme fırsatı verdi.

Yeni albüm ‘THE SILENT ENIGMA’ Ekim ‘95′te piyasaya çıktı. Son kadro değişikliğinden sonra bu albüm büyük bir başarının da habercisi oldu. Orkestral düzenlemeler, karanlık melodiler, geniş bir vokal yelpazesi, ve olgunlaşmış bir kadro gruptaki gelişimin göstergesiydi.

Paradise Lost ile İngiltere turundan başlayarak yeniden uzun bir Avrupa turnesine çıktılar. Bu arada Dynamo Festivali’nde de başarılı bir performans sergilediler. Kasım 96′da çıkan bir sonraki albüm ‘ETERNITY’, daha önce görülmemiş bir müzikal gelişime ve olgun yaklaşımın kanıtıydı. Basından epey övgü (tabi biraz da eleştiri) aldı.

Atmosferik enstrümanlar, melodi, temiz vokallerin grubun ‘HEAVY’ yönüyle harmanlanması etkileyici bir albüm ortaya çıkarmıştı. ETERNITY, en duygusal metal albümü olarak. Tekrar uzun bir Avrupa turu, festivaller grubun fan kitlesinin gitgide genişlemesini sağladı.

İlk video

Mayıs ‘97′de grubun ilk videosu olan ‘A VISION OF A DYING EMBRACE’ piyasaya çıktı. Bu kayıt kliplerin yanı sıra grubun MY DYING BRIDE’ı desteklediği Krakow(POLONYA) konserini de içeriyordu.

Haziran ‘97′de davulcu John Douglas gruptan ayrıldı. Yerine eski SOLSTICE davulcusu Shaun Steel (şu an MY DYING BRIDE’de) geçti.

1998 Haziran’ında grubun en çok ses getiren albümü olan ‘ALTERNATIVE 4′ çıktı. Albüm turunun başlangıcında yine kadro değişiklikleri baş gösterdi. Efsanevi basçı Duncan Patterson müzikal farklılıklar nedeniyle gruptan ayrıldı. Yerine Duncan’ın diğer grubu olan DREAMBREED’de birlikte çaldığı Dave Pybus geçti. Ayrıca eski MY DYING BRIDE klavyecisi Martin Powell da gruba katıldı. Sürpriz bir değişiklik de John Douglas’ın gruba geri dönüşüydü.

Anathema İstanbul’da

Grup 9 Ekim 1998 tarihinde de İstanbul’da (Rock House) bir konser verdi. 400 civarı seyircinin izlediği ve ASAFATED’ın ön grup olarak çıktığı konserde ses düzeni pek iyi olmasa da grup mükemmel sahne performansıyla büyük beğeni topladı.

Bu arada grubun Peaceville ile sözleşmesi sona ermişti. Alternative 4′un başarısıyla daha büyük bir şirkete geçmesi kesin gözüyle bakılan grup Peaceville’ın bir nevi babası niteliğindeki şirket ‘MUSIC FOR NATIONS’ ile anlaştı.

Efsane albüm “Judgement”

1999 Haziran’ı MFN etiketiyle çıkacak ilk albüm ‘JUDGEMENT’ın piyasaya sürüldü. Cavanagh kardeşler bu albümü 1998′de kaybettikleri anneleri Helen Cavanagh’a adadılar. Duncan’ın yokluğuna rağmen bu albümden yine övgüyle söz edildi. Grup aynı yıl uzun zaman sonra Dynamo Festivaline dönüşünü gerçekleştirdi. Matin Powell’ın CRADLE OF FILTH’e katılmak için gruptan ayrılmasından sonra yine eski COF klavyecisi Les Smith gruba dahil oldu. Les Smith daha önce ETERNITY’de çalmıştı ve turlarda grupla birlikte çalmıştı. Bu kez tam anlamıyla kadrodaydı.

Anathema İkinci Kez İstanbul’da

Bu arada 28 ve 29 Ocak 2000 tarihlerinde grup ikinci defa İstanbul’da (Kazablanka Concert Hall) dinleyicisiyle buluştu. İlk gün ön grup olarak The Climb ve Metallium, ikinci gün ise Knight Errant ve Antisilence vardı. O zamanın efsane dergisi Non-Serviam’ın organize ettiği konserlerde (98′deki ilk konsere göre) daha iyi bir ses düzeninin de etkisiyle bir kez daha kendisine hayran bıraktı ve uzun süre bu konserlerden söz edildi.

A Fine Day To Exit

Grup Ekim 2001′de ‘A FINE DAY TO EXIT’ i piyasaya çıkardı. CRADLE OF FILTH’in laneti yine grubun üstündeydi ve albümün çıkışından hemen önce Dave Pybus gruptan ayrılacağını duyurdu ve COF’te bas görevini üstlendi. Bu albümden sonraki turlarda geçici olarak George Roberts gruba yardımcı oldu.

Resonance

2001 ve 2002 yıllarında ‘RESONANCE’ ve ‘RESONANCE 2′ adında en iyi ANATHEMA parçalarının toplandığı iki albüm piyasaya sürüldü. RESONANCE yavaş, bayan vokal ve balad parçalardan oluşan; RESONANCE 2 ise JUDGEMENT albümü öncesindeki kayıtlardan grubun daha heavy parçalarını içeren bir BEST OF niteliğindeydi.

1 Nisan 2002

Mart 2002′de grubun resmi internet sitesindeki bir açıklamada Daniel Cavanagh gruptan ayrılacağını ve artık eski basçı Duncan ve yeni grubu ANTIMATTER ile çalışacağını açıkladı. Nisan 2002′de tuhaf bir şekilde yine resmi internet sitesinde daha önce Danny’nin yaptığı açıklamanın sadece Nisan 1 şakası olduğu duyuruldu. (Pek de inandırıcı değil…) Ancak Danny’nin iki aylığına da olsa gruptan ayrıldığı bir gerçekti.

Son albüm - A Natural Disaster

Kasım 2003′te grubun son albümü ‘A NATURAL DISASTER’ yayınlandı. Artık grupta basçı olarak (yeniden) Cavanagh kardeşlerin üçüncüsü Jamie Cavanagh vardı.’A FINE DAY TO EXIT’ den daha vurucudur. Grup Haziran 2004′te Rock İstanbul kapsamında üçüncü kez ülkemizde bulundu. Her zamanki gibi performansı muhteşemdi. Sonuçta hem izleyici, hem grup, hem de organizatörler durumdan hoşnut oldu.

Anathema’nın Türkiye Çıkartması

Haziran’daki konserin henüz kırkı çıkmıştı ki grubun Ekim’de İstanbul’da iki konser daha vereceği açıklandı. Ardından daha muhteşem bir olay gerçekleşti ve bu konserlere üç konser daha eklenerek grup bu ziyaretini Türkiye turnesine dönüştürdü. Ankara (30 Eylül/Saklıkent) ve İzmir’in (4 Ekim/33 Resurrection (Club33)) yanında grup inanılması güç bir şekilde Eskişehir’de (28 Eylül/Hayal Kahvesi) de çalacaktı. Bu olayda Eskişehir’deki dinleyici potansiyelinin de etkisi büyüktü. Eskişehir konserinin başlamasına dakikalar kalmıştı ki Danny’nin pasaport sorunu nedeniyle konsere gelemediği duyuruldu. Bu durum seyirciyi hayal kırıklığına uğratsa da konserin coşkusunu kaybettirmedi. Berbat bir ses düzenine ve eksik bir gitariste rağmen Vincent’ın seyirciyle diyalogu mükemmeldi. Bu konser turnenin diğer ayaklarına göre belki de en kötü konser olmasına rağmen hatırlanacaktı. Ankara konserinden itibaren diğer konserlerde Danny grupla beraberdi. Turne sonrasında grubun resmi sitesi, Türkiye’deki hayranlarının övgüleriyle doldu.

Kasım 2004′te gecikmeli DVD “Were You There?” Music For Nations etiketiyle piyasaya çıktı. Bu, grubun ikinci videosuydu ve tahmin edileceği üzere son iki albüm ağırlıklıydı (hatta Alternative 4′dan hiçbir parça içermiyordu). Grup, 20 Mayıs 2005 tarihinde, Harbiye Açık Hava Tiyatro’sunda verdiği konserle 5. kez Türkiye’de bulunmuş oldu. Bu konserin önemli bir özelliği, kayıt edilmesiydi.

Anathema İzmir konseri

Grup 4 Ekim 2004′te İzmir’e geldi. Eski clup33′te sahne aldı ve mekanı hınca hınç doldurdu. Grubun ilk kez İzmir’e gelmesinden dolayı içeride bazı aksaklıklar ve tatsızlıklar çıktı. Grup sahneye Sleepless şarkısı ile çıktı. İçeride yaşananlara rağmen konser izleyenleri büyüledi.

Anathema ikinci kez İzmir’de

Grup 26 Mayıs 2006′da İzmir Kemancı’da sahne aldı. Saat: 19:00′da açılacak olan kapı saat 21:00′da açıldı. Erken saatlerden itibaren kapıda Kıbrıs Şehitleri Caddesi’ni aşan çok uzun kuyruk oluştu. Ancak önceki konsere göre çok daha fazla büyüleyici bir konserdi. Gerek ses sistemi olsun gerekse performans olsun dinleyicileri kendinden geçirdi. İkinci şarkıları Forgotten Hopes oldu. İçeride sorun çıkmadı. Grup 2 saat sonra sahneden indi. Ancak Anathema hayranları bütün gece etkisini yaşadı. Konser haftalarca dinleyicilerin gündeminde kaldı.

Anathema’nın İzmir’de üçüncü konseri

27 Ekim 2007′de İzmir Soyer Kültür Sanat Fabrikası’ndaki konser için kapılar 19:00′da açıldı.Çıkan iki ön gruptan sonra gecikmeli olarak 21:30′da sahneye çıkan grup yaklaşık 2 saatlik izleyenleri hayran bırakan bir konser verdi.Geceyi Shroud of False ile açan grup One Last Goodbye, Fragile Dreams, Angelica, A Dying Wish gibi büyük hayran kitlesi oluşturan şarkılarının yanı sıra son albümünden de şarkılar çaldı.Konser izleyenler için büyüleyici geçti.

Bu yazı toplamda 1013, bugün ise 0 kez görüntülenmiş

Bu Yazıyı Paylaşın

Ülke: Finlandiya Tarz: Prograssive Metal, Doom Metal.

Albümleri: 1991, Privilege Of Evil 1992, The Karelian Isthmus 1994, Tales From The Thousand Lakes 1996, Elegy 1999, Tuonela 2001, Am Universum 2003, Far From The Sun 2006, Eclipse

Singles & EP` s: 1994, Black Winter Day 1997, My Kantele 1999, Divinity 2001, Alone 2003, Day Of Your Beliefs 2003, Evil İnside 2006, House Of Sleep

Vocals: Tomi Joutsen Guitars: Esa Holopainen Bass: Niclas Etelavuori Guitars: Tomi Koivusaari Keyboards: Santeri Kallio Drums: Jan Rechberger

Bu yazı toplamda 360, bugün ise 2 kez görüntülenmiş

Bu Yazıyı Paylaşın

Amon Amarth solisti Johan Hegg

Amon Amarth, 1992 yılında kurulmuş İsveçli death metal grubu. İsmini J.R.R. Tolkien’in Yüzüklerin Efendisi serisinde yer alan Hüküm Dağı’ndan (Amon Amarth, ingilizce Mount Doom) alır. Şarkı sözleri Viking efsaneleri temalıdır. Bu sebeple yaptıkları death metal müziği Viking metal olarak da adlandırırlar. Şarkılarında İskandinav mitolojisinin etkileri rahatlıkla gözlenebilir.

Bu yazı toplamda 433, bugün ise 0 kez görüntülenmiş

Bu Yazıyı Paylaşın

Gelelim Omega Conspiracy’ye. 1985’de çıkardıkları “Skeptic Apocalypse” albümü gerçekten muhteşem bir çalışmaydı. 11 parçanın yer aldığı bu işin ardından “Mad Lacust Rising” EP’si piyasaya çıktı. Ardından da “Unstoppable Force” beğeniye sunuldu. 1987 tarihinde yayınlanan bu albüm, grubun hatrı sayılır bir hayran kitlesine ulaşmasını sağladı. Ancak bazı sorunlar grubun peşini bırakmadı ve bu son çalışmadan sonra çözülemeyen çeşitli konulardan dolayı topluluk dağılmak durumunda kaldı.

Bir süre sonra 1999 yılında Agent Steel, çok başarılı bir albüm olan “Omega Conspiracy” ile yeniden piyasadaydı. Bu çalışma, öncekilere göre daha hızlı fakat daha temizdi. İçerdiği 10 parçanın da sert bir tarzla birbirini izlediği albümde bu kez, speed metalin thrash tarzıyla biraz karıştırılmış olduğu dikkatlerden kaçmadı.

İlk parça olan “Destroy The Hush”’ı “Illuminati Is Machine” ve “Fighting Bazkwards” takip ediyor. “New Godz”ın açılışındaki thrash etkisini yansıtan, yılmayan bir gitar melodisi, yeni bir ürünle sizleri 80’li yıllara götürüyor ve “Know Your Master”da aksak davullarla buluşturuyor. Sıra “Infinity”’ye geldiğinde ise tam 40 saniye süren ve ağır tempolu thrash havası estiren giriş, dinleyenleri başka bir boyuta taşıyor.

Hızın hiç değişmediği, parçaların birbirini aynı tonda izlediği albümde, iniş çıkışları ve doğal yorumuyla sarsıcı bir etkiye sahip olan “Awaken The Swarm”, altı dakika boyunca dinleyenlere adeta bulundukları yeri unutturuyor.

“Into The Nowhere”de de yine aynı tempo hakim. Albümdeki tek düşük tempolu (slow) parça elbette “Awaken The Swarm” değil.. Dokuzuncu sırada karşımıza çıkan “Bleed Forever” da benzer etkiyi sağlayan, oldukça kaliteli bir parça. “Omega Conspiracy” albümü, orta ritmde süren “It’s Not What You Think” ile sona eriyor.

Bu yazı toplamda 378, bugün ise 0 kez görüntülenmiş

Bu Yazıyı Paylaşın

Aerosmith, 1970 yılında Steven Tyler’ın öncülüğünde kurulan Amerikalı hard rock grubu.

Aerosmith, 1970′de, vokalist Steven Tyler’ın gitarist Joe Perry ile bir dondurma salonunda tanışmasıyla kuruldu. Perry, Tyler’a rock-caz topluluğunda yer alması için teklifte bulundu. Tyler ile Perry, yanlarına basçı Tom Hamilton’u da alarak bir üçlü kurmaya karar verdiler.

Çok geçmeden ikinci gitarı da Ray Tabano kullanmaya başladı. Ancak kısa bir süre sonra Tabano yerine Earth Inc.’in eski üyelerinden Brad Whitford geldi. Davulcu Joey Kramer’in de gruba dahil olmasıyla Aerosmith Boston’da 1970′in sonuna doğru kurulmuş oldu.

İlk konserinden sonra adını Arosmith yerine Aerosmith olarak değiştiren grup, başarısıyla kısa zamanda Boston’un dışına çıkmaya başladı. Grup Max Cansas City’de verdikleri konserden sonra Columbia/CBS Records’la kontrat imzaladı.

Aerosmith, önceleri Rolling Stones’un haylaz müziği ile New York Dolls’un ucuz ve pis havasından etkilenmiş olsalar da bu onların sağlam tarzlarının ortaya çıkmasını sağlamıştır.

Bu yazı toplamda 163, bugün ise 0 kez görüntülenmiş

Bu Yazıyı Paylaşın

Grup albüm kayıt ettikleri dönem boyunca iki farklı solist ile çalışmıştır. Hayranları grubun tarihini Bon Scott dönemi (1974 - 80) ve Brian Johnson dönemi (1980 - günümüz) olarak ikiye ayırırlar.

AC/DC görkemli müziğiyle olduğu kadar konserleriyle de büyük bir gruptur. Daha başlangıçta konserleri gerçek birer şov halini almıştı. Özellikle Angus’un sahnedeki çılgın hareketleri, bir zaman sonra grubun vazgeçilmez eğlencelerinin başında yer almaya başlamıştı. Onun sahnedeki çılgın hareketlerine daima yenileri eklenerek grup bugünlere geldi. AC/DC gitarist Malcolm Young’un grubu (Amerika’dakiyle hiç bir ilgisi olmayan) The Velvet Underground dağıldıktan sonra, 1973’te Avustralya’da kuruldu. Küçük kardeşi Angus’u da eğitip yanına lead gitarist olarak aldıktan sonra grup Sidney çevresinde küçük tur ve konserler vermeye başladı. Ablası Angus’a sahnede okul kıyafetlerini giymesini önerdiğinde o sadece 15 yaşındaydı; ki bu görüntü zamanla grubun “olmazsa olmazlarından” oldu. Henüz Sidney’deyken “Can I Sit NextTo You” isimli singleları, Easybeats’in eski üyesi ağabeyleri George Young ve bir kaç arkadaşının yardımıyla çıktı.

Ertesi sene grup, davulcu Phil Rudd ve basçı Mark Evans’ın da gruba katılmasıyla Melbourne’a yerleşti. Vokalist Dave Evans sahneye çıkmayı reddettiğinde, az rastlanan bir olayla, grubun şoförü Bon Scott vokalist oldu.

Scott daha önceleri Avusturyalı pop gruplarından Fraternity ve Valentines’te de davulcuydu. Ama onun grubun başarısındaki asıl payı, halka grubu vahşiler gibi tanıtması oldu. Başı polisle sık sık derde giren Scott sayesinde grup Avustralya’da büyük tepkiler almaya başladı. Müzik yaşamları boyunca, haylaz bir eğlence duygusuyla karışık, vahşi akımları desteklediler. Grup Avustralya’da, ’74 ve ’75 yıllarında iki albüm piyasaya çıkardı: High Voltage ve TNT. Bu iki albümdeki şarkılarla High Voltage albümünün ’76’da çıkan Amerika ve İngiltere sürümlerini oluşturuldu, grup ayrıca bu iki ülkede turnelere çıktı. “Dirty Deeds Done Dirt Cheap” yıl sonunda çıktı. 1977’nin başında Evans grubu terkederken yerini Cliff Williams aldı. Aynı yılın sonbaharında, AC/DC, onları ilk defa Amerikan listelerine girmelerini sağlayan “Let There Be Rock” albümünü çıkardı.

1978 ilkbaharında çıkan “Powerage”, grubun hayranlarının iyice artmasının sağladı- bunun oluşmasında izleyicileri tek kelimeyle coşturan konser gösterilerinin de en az albüm kadar katkısı oldu. Aynı yıl, bu konser görüntüleri “If You Wany Blood, You’ve Got It” adıyla satışa sunuldu. Ama grubu asıl üne kavuşturan, ertesi sene gelen ve satışı ilk kez milyonu aşarak Amerika’da 17.liğe, İngiltere’de ise sekizinciliğe yükselen “Highway to Hell” oldu. AC/DC’nin bu hızlı çıkışı 20 Şubat 1980’de Bon Scott’un, resmi raporlara göre ölümüne alkol alarak hayata veda etmesiyle darbe aldı. Mart ayında Scott’un yerine Brian Johnson geldi. Bir ay sonra grup, dağılmadıklarını müjdeleyen, sadece Amerika’da 21 milyondan fazla satan en büyük çalışmaları, Back in Black albümünü doldurdu. AC/DC, sonraki yıllarda, Amerikan listelerinde ilk sıralara yerleşen “For Those About to Rock We Salute You” ile dünyanın en geniş rock toplulukları arasında yer aldı. 1982’de Rudd da gruptan ayrıldı, onun yerini bir başka İngiliz Simon Wright aldı.

1983’teki “Flick of the Switch”in ardından, topluluğun maddi dayanakları bozulmaya başladı ancak bu kötü gidişatı 1990’larda, müzik dünyasında çok büyük ses getiren “Thunderstruck” parçasının da içinde bulunduğu “The Razor’s Edge” ile tersine çevirmeyi başardılar. Bu yıllarda ’70 ve ’80’lerdeki kadar başarılı olamamalarına rağmen, bir kuşağın kılavuz grubu olduklarını göstermişlerdir. 1995 sonbaharında onaltıncı albümleri “Ballbreaker” çıktı. Rick Rubin tarafından çıkarılan bu albüm AC/DC’nin müzik hayatındaki belki de en olumlu eleştirileri aldı. Bu albüm Amerikan listelerine 4. sıradan girdi ve ilk altı ay içinde bir milyonu aşkın sattı.

Grup ilk günkü yaklaşımlarını koruyarak kökü rock’n’roll, hard rock ve yer yer blues’a dayanan müziğini yapmayı sürdürüyor; ısrarla. Başlangıçta iki İskoçyalı ve üç Avustralyalı dan oluşan grupta bugün Avustralyalılar yerine üç İngiliz var. AC/DC’nin bugünlere gelmesinde kuşkusuz Angus ve Malcolm Young kardeşlerin ve beklenmedik bir şekilde gruba katılan Bon Scott’un büyük payları var.

Efsanevi grup Bon Jovi’nin gitaristi Richie Sambora bir roportajinda ona birini ayartmak icin hangi sarkiyi dinletirsiniz diye sorduklarinda onun cevabi aynen su olmustur:” AC/DC’nin Back in Black’ini. Eger sevismek istiyosan, bunu calmalisin. Tum zamanlarin en romantik albumu degil ama birisini otel odasina atmak icin bicilmis kaftan. Ama eger birisiyle biraz daha romantik bir zaman gecirmek istiyosan Rod Stewart’tan herhangi bir sey dinletirim. Onun cogu calismasi hos bir romantizm iceriyor.” diyerek AC/DC’nin nasil bir grup oldugunu bize biraz da olsun hissettirmektedir

Bu yazı toplamda 52, bugün ise 1 kez görüntülenmiş

Bu Yazıyı Paylaşın

Bu yazı toplamda 51, bugün ise 1 kez görüntülenmiş

Bu Yazıyı Paylaşın

Bu yazı toplamda 57, bugün ise 1 kez görüntülenmiş

Bu Yazıyı Paylaşın

Bu yazı toplamda 59, bugün ise 1 kez görüntülenmiş

Bu Yazıyı Paylaşın

Bu yazı toplamda 47, bugün ise 1 kez görüntülenmiş

Bu Yazıyı Paylaşın